Zmieniająca się szkolna rzeczywistość wymaga stałego doskonalenia się nauczycieli oraz permanentnych poszukiwań nowych rozwiązań metodycznych do pracy z uczniami. Działania nauczycieli warunkują: zmiany w podstawie programowej kształcenia ogólnego, zalecenia Rady Unii Europejskiej w zakresie kształcenia kompetencji kluczowych, zróżnicowane, inne niż dotychczas potrzeby dzieci rozpoczynających edukację oraz oczekiwania się rynku pracy. Analizując podstawę programową kształcenia ogólnego w zakresie edukacji wczesnoszkolnej znajdujemy szereg zapisów mówiących o konieczności kształcenia kompetencji kluczowych.

Istotą procesu uczenia jest przejęcie przez uczniów odpowiedzialności za własne uczenie się. Jak zatem sprawić , aby nastolatek stał się samosterowny i racjonalnie dbał o swój rozwój i edukację.
Według znanych teorii i założeń w zakresie psychologii, pedagogiki i dydaktyki istnieje wiele sprawdzonych działań, wskazujących drogę do zaangażowania uczniów w proces uczenia się. Jedną z powszechnie znanych metod są strategie oceniania kształtującego. Szczególnie ważne z punktu widzenia samodzielności uczniów jest stosowanie elementów dotyczących formułowania i przekazywania uczniom kryteriów sukcesu oraz formułowanie informacji zwrotnej.

I. ZASADY OCENIANIA WEWNĄTRZSZKOLNEGO

Ramy prawne wewnątrzszkolnego oceniania regulują:

• Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty; z późniejszymi zmianami [Rozdział 3a Ocenianie, klasyfikowanie i promowanie uczniów w szkołach publicznych Art.44];
• Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy w szkołach publicznych.

Czy My, nauczyciele, dobrze znamy prawo oświatowe? Do najczęściej popełnianych błędów należy ocenianie osiągnięć edukacyjnych uczniów w odniesieniu do treści zawartych w podręcznikach szkolnych. Tymczasem z treści Art. 44b.3. Ustawy wyraźnie wynika, że to podstawa programowa kształcenia ogólnego zawiera wymagania, w stosunku do których nauczyciel określa poziom i postępy ucznia w opanowaniu wiadomości i umiejętności.

Motywowanie i aktywizowanie uczniów jest dla nas, nauczycieli, wielkim wyzwaniem. Wymaga od nas wiedzy z psychologii rozwojowej, umiejętności szukania nowych metod i form pracy oraz dostosowania ich do potrzeb i możliwości psychofizycznych uczniów. W motywowaniu innych ważne jest też uświadomienie sobie własnych, czasem nieskutecznych, a nawet demotywujących ucznia zachowań, które stosujemy z wiarą, że przyniosą oczekiwane rezultaty.